Interview 2: Dit is het tweede interview in een serie van ontmoetingen met jonge gemeenteleden.

Kiezen voor liefde

Wat zijn je eerste associaties bij het woord 'kerk'?
Ehm, nou ja, een groot gebouw en veel mensen die bij elkaar zijn.

En je eerste associaties bij het woord 'geloof'?
Eh. Steun. En toch ook wel die mensen. Ik heb in de kerk inmiddels toch wel veel vrienden zitten. Dus die horen daar ook bij.

En die twee woorden, kerk en geloof, hebben die iets met elkaar te maken?
Ja, aan de ene kant wel want ik vind het altijd wel fijn om naar de kerk te gaan, maar aan de andere kant is dat geen verplichting. Je kunt ook geloven zonder naar de kerk te gaan, als jij dat fijner zou vinden. Dus er zit wel een link in, maar geen verplichte.

Je kunt wel geloven zonder kerk. Hoe ziet dat er uit?
Nou ja, vroeger ging ik zelf ook weinig naar de kerk. En dan dacht ik er zelf wel over na. Soms zoek je dan dingen op en zo en je kan dan wel bidden. Ja, het is net wat je fijner vindt. Het is dan wat meer op jezelf gericht.

Dus jij kent beide ervaringen. Wat is er fijn en niet fijn aan geloof zonder kerk en wat is fijn en niet fijn aan geloof met kerk?
Nou, zonder kerk kan je het zelf invullen zoals je het wil. In de kerk krijg je wel de preek. Maar het voordeel is dat je bewuster ergens over na gaat denken. En dat het wat makkelijker wordt verteld dan in de bijbel.

Hoe kun je jezelf inspireren dan?
Ja ik vind dat altijd wel lastig. Toen ik nog niet zo veel naar de kerk ging, was ik daar ook niet zo mee bezig. Dus ja, dat is lastig, dan zouden dingen uit boeken je kunnen inspireren.

En ben jij met kerk opgevoed?
Vroeger moesten we verplicht mee. Daarna besloot ik zelf dat ik naar kerksite wou. Toen gingen mijn ouders al wat minder.

Jij besloot zelf naar kerksite te gaan?
Ja, dat mocht ik toen kiezen. Toen was ik 12 of 13. Dus ja, als je het daar leuk hebt, met leuke mensen.

Hoe kwam je dan tot dat besluit? Of kende je daar al mensen?
Nee, ik kende eigenlijk niemand. Maar ik zag een keer een oproep van een kerksite-treffen avond en toen was ik er heen gegaan. Dat was gezellig.

Moedig.
Ja, ik dacht ik ga er maar heen.

Ik moet denken aan alle keren dat je ergens voor het eerst nieuw binnenstapt. Kun je dat nog herinneren?
Nou, dat is vaag. Ik weet alleen dat iedereen zei: 'he, die is nieuw'. Maar ik werd wel met open armen ontvangen.

Kan dat ook wel in een kerk zo zijn?
Nou, een beetje. Aan de ene kant word je wel aangekeken, maar ikzelf had er niet zo'n last van. Het naar de kerk gaan begon ook met een jeugddienst. En die ging toevallig ook over dat je niet zo veel van andere mensen aan moest trekken. En toen had ik zoiets van daar wil ik wel vaker heen.

Vind je de kerk veranderd ten opzichte van vroeger?
Ja, je merkt wel dat er steeds meer mogelijk is. Snellere muziek kiezen die we zelf leuk vinden, filmpjes van youtube. Ik denk niet dat dat overal zo is en vroeger ook niet zo, denk ik. Ik merk nu dat ik de kerk leuker vind, het is een fijne plek.

En wat maakt het een fijne plek?
Dat je ergens over na kunt denken en dat je iets meekrijgt. En dat het tegelijk wel een leuke plek is met een goede sfeer.

Zouden mensen tegenwoordig ook rechtlijnig zijn?
Nou, dat verschilt denk ik per persoon. Je kan wel zeggen: die ouderen die vinden die jeugddienst nooit leuk, maar de laatste keren zijn best goed ontvangen. Dus die proberen op hun eigen manier ook wel mee te komen. Zolang je maar niet te snel gaat.

Wat zou voor jou de ideale kerk zijn?
Ik denk een plek waar iedereen zich welkom voelt. Of je nou gelooft of niet. Als je als ongelovige een keer naar de kerk wil, dan vind ik dat dat ook moet kunnen. Dat moet je juist stimuleren. En niet raar aangekeken worden. Zo krijg je ook nieuwe mensen. En ik vind dat iedereen het recht moet hebben om kennis te maken met de kerk.
En ehm, ja, een plek waar mensen zich fijn voelen.

Waarom, als mensen elkaar opzoeken, gaat het ook vaak mis? Of vind je dat het ook vaak goed gaat? Waarom er altijd mensen zijn die het gevoel hebben dat ze niet welkom zijn?
Nou ik heb het gevoel dat dat wel door opvattingen komt en dingen die gezegd worden. Wat voor de een heel fijn kan voelen, is dat voor de ander niet.

Kun je dat ondervangen?
Dat kan niet. Uiteindelijk zit er altijd wel iemand tussen die zich niet thuis voelt.

En wanneer voel jij je thuis en wanneer niet?
Ik denk dat het vooral, even denken, dat het vooral ligt hoe de preek is. Ik houd van kort en bondig. En als dat niet zo is, spreekt het me minder snel aan. Of ik voel me er minder prettig bij. Meestal vind ik de liederen wel mooi. Ik houd meer van piano dan van orgel. Zolang het maar niet te langzaam gaat. Het orgel klinkt vaak zo droevig. Ik heb meer met de piano.

Is het lastig om met anderen over geloof te praten?
Ligt eraan met wie. Ik had een vriendin die ook gelovig was, daar kon ik wel goed mee praten. Maar als er dan een ander bij kwam zitten, dan kon dat zo ineens over zijn. Maar het ligt er ook aan hoe, als die persoon niet gelovig is, die daarmee omgaat. En of jouw keuze geaccepteerd wordt. Of die persoon er ook voor openstaat waarom jij dan gelooft.

Die gesprekken met die vriendin, heb je die nog steeds?
Ja, af en toe. Zij komt uit een zwaar christelijk nest. En ik was wel benieuwd hoe dat dan allemaal zat. Ik was ook wel bevooroordeeld.

Waren er hele grote verschillen?
Nou, dat niet zozeer. Maar vooral, zij ging echt elke week naar de kerk. Dat heb ik niet. Als ik een feestje heb, dan heb ik niet zoiets van dan ga ik de volgende dag fris en fruitig naar de kerk.
Dat had zij wel, ondanks dat zij ging stappen. Daar had ik aan de ene kant ook wel bewondering voor, maar ik had ook wel zoiets van ja dat zou ik niet willen. Dan voelt het zo als een verplichting. En nu kan ik zelf zeggen wanneer ik wil.

Zijn er dingen waarvan je denkt dat hoort wel bij 'wat zou moeten'?
Nou ehm, ik vond in het begin dat ik ja, dat ik altijd naar de kerk zou moeten. Maar dat is niet zo. Dingen die moeten, dat klinkt zo slecht. Ik heb niet echt het gevoel dat er dingen moeten.

Wie of wat is God?
O jeetje. (Lacht). Ik denk dat het iemand is die je bewust laat leven en die je keuzes laat maken. En dan kan je de goede keuze maken of een slechte. Maar het is niet zo dat jouw leven door hem bepaald wordt, anders zou je ook nooit oorlog kunnen hebben. En dat is er helaas wel.

Is het meer een iets of een iemand?
Nou, ik weet niet. Misschien omdat je in de bijbel altijd een plaatje ziet van een man, dan heb ik toch wel het gevoel dat het iemand is. Ik moet ook wel denken aan een man met lange haren en een baard.

Ja een belangrijk beeld.
Het is eigenlijk heel gek, want wie zegt dat dat zo is. Maar het roept een beeld op van vertrouwd, rustgevend en fijn. Het geeft geen slecht gevoel. Beschermend.

Wat is het belangrijkste in het leven?
Liefde. En je familie. Maar dat hoort ook bij liefde en ik denk ook dat vriendschappen heel belangrijk zijn. En voor mij is geloof ook belangrijk, omdat ik daar steun uit haal. Maar je kan wel heel hard geloven in iets, maar als je geen vrienden, familie of liefde kent dan is dat wel heel moeilijk.

Hoe zit het met God en liefde, geloof en liefde?
Ik denk dat God ons liefde zou gunnen, anders zou je niet de keuze hebben om voor liefde te kunnen kiezen.

Wat is voor liefde kiezen?
Dat hoeft niet perse een relatie te zijn, maar ook vriendschappelijk.

Mooi omschreven. Ik probeer te begrijpen wat je bedoelt.
Je kunt op zich veel dingen missen, maar je kan de liefde van mensen niet missen. Want als jij je slecht voelt, kunnen zij er voor je zijn. Als je iets nodig hebt.

Een positief beeld. Heb je zulke ervaringen dan?
Ja.

Dat is fijn!
Ja.
Ja, het heeft even geduurd, maar ja!

Superfijn! Ja, voor liefde kiezen, ik vind het mooi omschreven. Omdat je ook soms dingen kunt mislopen of niet kunt zien. Hoe zeg ik dat, bijvoorbeeld als iemand je lief vind dat je dat niet kunt aanvaarden of aannemen omdat je vind dat je dat niet waard bent. Dat je dat dan misloopt.
Ja, je moet uiteindelijk ook een deel van jezelf geven aan iemand anders. Als je dat niet doet, loop je wel bepaalde dingen mis.

En hoe doe je dat? Jezelf overgeven aan iemand anders?
Nou, ik zat op een gegeven moment in de trein. Ik dacht: je kan altijd wel iets aantrekken van wat mensen denken, maar soms moet je er ook lak aan hebben. Dan ga je er gewoon voor

En hoe vertrouw je je aan God toe? Is dat iets anders?
Door veel gesprekken met anderen, maar ook in de kerk. Je dan voor andere dingen kunnen afsluiten en naar het verhaal te luisteren. Dat is ook een soort van overgeven.

Wat is de belangrijkste vraag die de kerk zich vandaag de dag zou moeten stellen?
Nou ja, hoe zorg je ervoor dat jongeren naar de kerk blijven gaan. Hoe hou je het interessant voor hun en hoe kun je jongeren prikkelen. Ook om te laten zien dat geloof meer is dan op zondag in de kerk zitten en dat het niet alleen maar stomme dingen is, maar ook een heel fijn iets kan zijn.

En kun je de kerk tips geven daarin?
Nou ja, ik denk dat de jeugddiensten vooral moeten blijven bestaan want dat trekt toch wel vaak extra jongeren aan. En een beetje met de tijd meegaan. Dat gebeurt nu ook al. Dat er meer moderne liederen worden gezongen en eh, met die nieuwe liedbundel. Dat het allemaal een beetje meer up-tempo is.

De vaart er in en bij de tijd blijven?
Ja. En dat je kort en bondig blijft. Tenminste dat vind ik zelf altijd erg fijn. Niet te langdradig, want dan haakt iedereen snel af en zeker iemand die jong is. En ook omdat het op zondagochtend is.

Hoe vier je het leven?
Vooral door zoveel mogelijk te genieten. Ondanks dat je, zoals iedereen, wel een hoop zorgen kan hebben en er gebeurt altijd wel iets wat je leven ingewikkelder maakt, maar aan de andere kant gebeurt er ook altijd wel iets mooi. Leuke feestjes of dat je een keer op een terrasje zit dat het mooi weer is, of dat de schapen weer buiten lopen (lacht). Ja dat kan wel mijn dag goed maken. Als ik op de fiets zit en het is mooi weer, ja.

Is de kerk veilig als gemeenschap?
Ja, ik voel me daar wel veilig. Ja, ik zou niet zo een twee drie mijn verhaal voor zo'n hele grote groep doen of zo. En ook dat dan meteen half Weesp het weet, dat hoeft van mij nou ook weer niet.

Speelt dat ook mee?
Ja, daar had ik in het begin wel moeite mee. Dat iedereen elkaar kent. Maar uiteindelijk is het ook wel goed. Het heeft ook wel wat.

Wat maakt geloven moeilijk en wat maakt geloven leuk?
Ik vond het altijd heel moeilijk omdat ik niet zo vaak naar de kerk ging, maar ook omdat ik vroeger daar nooit echt een plek had. Maar nu vind ik dat wel en dat maakt geloven makkelijker.

Dus het hangt samen met 'ik heb een plek'?
Ja, en dat is moeilijker in je eentje. Ik zou in mijn eentje minder snel naar de kerk gaan dan met z'n tweeën, want op de een of andere manier stimuleer je elkaar toch. De stap is groter in je eentje. Dan kan je er thuis wel over denken, maar dan heb je toch minder de rust of je kijkt vaker op je horloge van 'over tien minuten moet ik daar zijn, nou dan denk ik er wel een andere keer over na'.

Op welke manieren kiest u voor liefde in uw leven?